Ο Πατριάρχης Μόσχας και Πάσης Ρωσίας,Κύριλλος, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο μοναστήρι Σολοφκί ανακάλυψε άγνωστα γι αυτόν στοιχεία της βιογραφίας του παππού του, Βασιλείου Γκουντιάεφ, ενός από τους πρώτους κρατούμενους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Σολοφκί.

Όπως διηγήθηκε σε δημοσιογράφους ο Αγιότατος Πατριάρχης Κύριλλος,κατά την επίσκεψή του στην Σκήτη της Αναλήψεως στο λόφο Σεκίρνι μπορούσε να δει τις φωτογραφίες της «εξαιρετικής έκθεσης που δημιούργησε και αφιέρωσε το μοναστήρι στην τραγική ιστορία της Ρωσικής Εκκλησίας».

«Βρήκα αντίγραφα των εγγράφων που αναφέρουν ότι ο παππούς μου έμεινε σε ένα κελί στο λόφο Σεκίρνι, για τιμωρία, επί 30 ημέρες», -είπε ο Αγιότατος Πατριάρχης Κύριλλος.

Ο λόγος για την εξορία του Β.Σ.Γκουντιάεφ στο τιμωριακό απομονωτήριο ήταν η συμμετοχή του στις μυστικές ακολουθίες, τις οποίες τελούσε στα δάση του Σολοβέτσκ ο κρατούμενος ορθόδοξος κλήρος.

Η εξορία στο «Σεκίρκα» απτέλεσε την τιμωρία του Β.Σ. Γκουντιάεφ για παράβαση των νόμων του καθεστώτος. Σ αυτή την περίπτωση, όπως ανέφερε ο Αγιότατος Πατριάρχης Κύριλλος, ο παππούς του, όσο διάστημα βρισκόταν σε απομόνωση, αναγκαζόταν να εκτελεί σκληρή εργασία.

Ο Αγιότατος Πατριάρχης σημείωσε ότι η απομόνωση στην πρώην σκήτη της Αναλήψεως γινόταν κάτω από σκληρές συνθήκες κράτησης των κρατουμένων και, κατά τα λεγόμενά του, «ήταν ένα θαύμα του Θεού, που ο παππούς μου έμενε ζωντανός».

«Για μένα η επίσκεψη σ’αυτον τον τόπο έχει μεγάλη προσωπική σημασία», - σημείωσε ο Αγιότατος Πατριάρχης.

Η σκήτη της Αναλήψεως στο λόφο Σεκίρνι ιδρύθηκε στο σημείο όπου, σύμφωνα με την παράδοση, οι Όσιοι Ζωσιμάς και Γερμανός του Σολοφκί κατέβηκαν για πρώτη φορά στο νησί και έζησαν για αρκετά χρόνια πριν από την ίδρυση του μοναστηριού. Το 1920 εδώ οργανώθηκε απομονωτήριο. Ο λόφος Σεκίρνι απέκτησε τη σκοτεινή φήμη του πρώτου βασανιστικού πολυγώνου των σοβιετικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Ο παππούς του Αγιοτάτου Πατριάρχη Κυρίλλου, Βασίλειος Γκουντίαεφ, δεσμώτης του Σολοφκί εξ αιτίας της εκκλησιαστικής δραστηριότητας τou και τoυ αγώνα του κατά της «Ζωντανής Εκκλησίας»(renovationism), στις δεκαετίες του 20 ,30 και 40, επανειλημμένα φυλακιζόταν και εξοριζόταν.Μετά την επιστροφή του απο φυλάκιση, στα μέσα του 50, ο Βασίλειος Γκουντίαεφ έγινε ιερέας.